“ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்” என்ற மனிதநேயக் கோட்பாட்டை தாங்கி நிற்கும் வேலைக்காரி நாடகம், தமிழ் சமூக சிந்தனையின் முக்கிய ஆவணமாக திகழ்கிறது. அண்ணாவின் அரசியல் மற்றும் சமூக பார்வை இலக்கிய வடிவம் எடுத்திருக்கும் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக இந்த படைப்பு பார்க்கப்படுகிறது. தலைப்பு வேலைக்காரி என்றாலும், ஆனந்தன் என்ற கதாபாத்திரமே கதை நகர்வின் மையமாக திகழ்கிறது. அவரது சிந்தனை மாற்றம், உரையாடல்களின் தீவிரம், சமூக அக்கறை ஆகியவை நாடகத்தின் கருத்தை வலுப்படுத்துகின்றன.

இந்த நாடகம் ஜாதி வேறுபாடு, பணத்தின் ஆதிக்கம், ஏழை எளிய மக்களின் துயரம், சமூக அநீதிகள் ஆகியவற்றை நேரடியாக சுட்டிக்காட்டுகிறது. அண்ணாவின் மொழி எளிமையானதாயிருந்தாலும் அதில் உள்ள கருத்து ஆழமானது. சில காட்சிகளில் வரும் வசனங்கள் இன்றைய சமூக சூழலுக்கும் அப்படியே பொருந்துவது அவரது தொலைநோக்கு சிந்தனையை வெளிப்படுத்துகிறது. பல தசாப்தங்களுக்கு முன் எழுதப்பட்டிருந்தாலும், அதன் கருத்தியல் இன்றும் புதுமையுடன் நிற்கிறது.

குறிப்பாக காட்சி எண் 28 வாசகர்களை அதிகம் கவரக்கூடியது. கிண்டல், நக்கல், நையாண்டி ஆகியவை கலந்த வாக்கிய அமைப்புகள் அண்ணாவின் மொழிப்புலமையை வெளிப்படுத்துகின்றன. சிரிப்பூட்டும் போதும் சிந்திக்க வைக்கும் திறன் இந்த நாடகத்தின் சிறப்பு. 96 பக்கங்களில் 54 காட்சிகளைச் சுருக்கமாகவும் தாக்கத்துடனும் அமைத்திருக்கிறார் என்பது ஆசிரியரின் திறமையை நிரூபிக்கிறது. தேவையற்ற நீளமின்றி, ஒவ்வொரு காட்சியும் கதையின் முன்னேற்றத்திற்கு பங்களிக்கிறது.

தந்தையின் மரணத்திற்கு காரணமானவரிடம் பழிவாங்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் தொடங்கும் கதாநாயகன், பின்னர் அந்த நபரை மாற்ற வேண்டும் என்ற உயர்ந்த சிந்தனைக்குத் திரும்புவது இந்த நாடகத்தின் மையக் கரு. பழி தீர்க்கும் எண்ணத்தை விட சீர்திருத்த எண்ணமே உயர்ந்தது என்பதைக் கூறும் இந்த மாற்றம் வாசகரை ஆழமாகத் தாக்குகிறது. மனிதனை அழிப்பதற்குப் பதிலாக மாற்றுவது தான் உண்மையான வெற்றி என்பதை அண்ணா வலியுறுத்துகிறார்.

கோயில் காட்சிகளில் மணி என்ற கதாபாத்திரம் மூலம் பகுத்தறிவு சிந்தனையை மிகவும் வலுவாக முன்வைக்கிறார். அந்த உரையாடல்கள் கேட்பவரின் மனதில் ஆழமாக பதியும் வகையில் அமைந்துள்ளன. மதம், மரபு, சமூக கட்டுப்பாடுகள் ஆகியவற்றை சிந்திக்க வைக்கும் விதத்தில் கேள்வி எழுப்புகிறார். இது நாடகத்தை வெறும் கதையிலிருந்து சிந்தனை மேடையாக உயர்த்துகிறது.

மேலும், இந்த நாடகம் மேடை நாடகமாக மட்டுமல்லாமல் சமூக இயக்கத்தின் ஓர் அங்கமாகவும் இருந்தது. அப்போது மேடையில் பேசப்பட்ட வசனங்கள் மக்களின் மனதில் நேரடி தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவாக உணர முடிகிறது. இதன் கருவை தழுவி பல திரைப்படங்கள் உருவாகியுள்ளன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இன்றைய காலகட்டத்தில் மீண்டும் திரைப்படமாக எடுத்தாலும் அது மக்களின் மனதில் நீண்ட காலம் நிலைத்து நிற்கும் திறன் கொண்டது.

மொத்தத்தில், வேலைக்காரி ஒரு நாடகமாக மட்டுமல்ல; சமூக மாற்றத்திற்கான அறிவுப் போராட்டத்தின் கருவியாகும். அண்ணா அரசியல் தத்துவங்களுக்கு முன்னோடி மட்டுமல்ல, தமிழ் இலக்கியம் மற்றும் சினிமா உலகிற்கும் வழிகாட்டியாக இருந்தார் என்பதை இந்த படைப்பு தெளிவாக நிரூபிக்கிறது. காலம் கடந்தாலும் அதன் கருத்து மங்காதிருப்பதே இந்த நாடகத்தின் நிலையான பெருமை.